Heel vroeger woonde tussen de goenoengs een machtig vorst. Hij had veel dochters en een ervan, de mooiste, heette Dewi Sri olo-olo (wat de trotse prinses betekent). Toen ze oud genoeg was, kwamen er verscheidene prinsen om met haar te trouwen. Maar ze was erg hoogmoedig en alle aanzoeken werden afgewezen.

Toen op zekere dag kwam er een prins. Hij was erg sterk en een zoon van een reus. De prinses wilde wel met hem trouwen, op voorwaarde dat hij het gat in de goenoeng Kloet kon dichten. De prins werkte er direct aan. Van tevoren had de prinses opdracht gegeven aan haar lijfwachten om de prins in het gat te duwen en het gat dicht te maken. Zo gebeurde het en de prins werd in het gat begraven. Voordat het gat geheel dicht was, hoorde men tot ver in de omtrek een verheven stem: “Goed, nu heb ik verloren en ben in het gat begraven. Elke 20 jaar zal mijn graf schudden en vuur, gloeiend as en heet water en hete modder zullen eruit komen. Prinses, jouw lijk zal niet begraven worden, maar tentoongesteld worden”.

Zo zijn er in 1900 en in 1919 vulkaanuitbarstingen van de Kloet geweest. En vanuit Malang kan men duidelijk de goenoeng Kawi zien liggen met de omtrekken van een liggende vrouw.